سلام دوستان امیدوارم که حالتون خوب باشه . نظرات خیلی کم شده واسه همون زیاد دستم به نوشتن نمی یاد ولی با این حال هم برای دوستان عزیز یه مقاله دیگه ای آماده کردم. خوب می ریم سر آموزش امروزمون
سیستم های Unix دارای سیستم بسیار مدولاری، با هسته مرکزی و برنامه های گوناگونی می باشد که اطراف هسته حرکت می نمایند. در دستگاه Unix ، برنامه خاصی در هسته وجود دارد که کرنل نامیده می شود.
کرنل لقب و مغز سیستم می باشد و عملکردهای حیاتی سیستم را تقابل همکاری با سخت افزار را کنترل می کند، منابع داده ها را برای برنامه های کاربر و مدیران در دستگاه تقسیم می نمایند. وقتی برنامه در حال اجرایی به دسترسی به مولفه های سخت افزاری، مثل دیسکها، نوارها یا واسطه های شبکه نیاز داشته باشد، به کرنل رجوع می گردد تا عملکردهای مورد نیاز برای دسترسی به سخت افزار ایجاد گردد.
وقتی برنامه ای بر روی سیستم Unix اجرا می شود، کرنل فرآیندی را شروع می کند تا برنامه را اجرا کند. فرآیندی که دارای کد اجرایی برنامه در حال اجرا و حافظه همراه با برنامه می باشد ابزارهای مدیریتی، برنامه های کاربر، و حتی سرویسها ( مثل سرویس دهندگان وب یا سرویس دهندگان پستی) فرآیندهای روی دستگاه می باشند. فرایند را مثل حباب هوایی در نظر بگیرید که دارای تمام دل و روده های برنامه اجرایی است. کرنل حبابهای هوا را باد می کند ( با ایجاد فرآیند)، جریان جبابهای هوا را کنترل می کند، و سعی می نماید آنها را از یکی پس از دیگری بترکاند. سیستم Unix دارای صد یا حتی هزاران فرآیند فعال می باشد. البته واحد مرکزی پردازش (CPU) در دستگاه ، تنها پردازش لحظه ای دارد. کرنل با CPU در بین تمام پردازشهای فعال کارمی کند، هر کدام را در زمان اجرا از نظر زمانی فهرست می نماید، به طور یکه پردازشگر سیستم می تواند در بین پردازشها وارد عمل گردد. بعلاوه، کرنل حافظه ای را به پردازشها اختصاص می دهد. بطور دقیق حافظه مورد استفاده توسط پردازشها را مرتب می کند، و کرنل دسترسی یک فرآیند به حافظه توسط فرآیند دیگر جلوگیری می نمایند. با این قابلیت حفاظت از حافظه، فرآیند دستکاری حافظه که در تلاش فرآیند دیگری می باشد را توسط کرنل کار خواهد افتاد.
بسیاری از فرایندها در سیستم Unix در پس زمینه در حال انجام عملکرد های حیاتی سیستم ، اجرا میگردد ، (مثل انتقال صفحات از حافظه اصلی به حافظه کمکی که باید به پرینتر فرستاده شوند، فراهم آوری سرویسهلای شبکه نظیر به اشتراک گذاری فایل یا دسترسی به وب یا فراهم آوری قابلیت های مدیریتی از راه دور) این فرآیند های پس زمینه"دیمونها" نامیده می شوند.
دیمونها، غالبا بر اساس کاری که انجام می دهند، با پسوند d نامگذاری می گردند تا نشان دهند که دیمون می باشند. برای مثال ، telnetd دیمونی برای سرویس تلنت می باشد، و به کاربر اجازه می دهد تا با استفاده از دستور خطی دسترسی به سیستم پیدا نماید. بدین طریق ،http دیمونی می باشد که http دسترسی به سیستم یا سرویس دهند وب را فراهم می نماید.
فعلا بای تا بعد.